y al tercer dia…

Berpiztea!!!

Goiz altzatu nintzen egun horretan. Baina enintzen lehenengoa izan. Beti bezela furgonetan eman genuen goiza. Hasteko, zeozer jaten joan ginen eta saltxitxa bat erosi nauen txoznan. Gitxi zanez, rumano-portugesari hamburguesa bat erosi notzen.

Jajaja! Zelako tipoa! Bakarrik zegoen (se cagaba en la madre del compañero por dejarlo ahi tirao), ogia falta zitzaion, ‘hoy se vendera todo!’ ohiukatzen zuen, eskuak loi prestatzen zauen janaria, erabiltzen zauen butano bonbonak edozein momentutan eztanda egin behar zauela zirudien (zelako rollo txarra, uf!) eta bapatean, lankidea etorri zitzaion esaten, ‘tu, que esta ahi la policia!’. Eta bera: ‘Que dices! ejem… uuuh… No pasa nada! No vendemos droga ni armas, solo comida pa los hambrientos!!’

toma ya!

Hara bueltatu ginenan barbakoa prestatzen (edo saiatzen) ari ziren david eta konpainia, ze, komenta ez dodan arren, eguzkia urten zan. We are the champions of the world. Eurek ezuten bokatarik jan, eta nik, baten faltan, bi jan nauzen! Ezin izan genuen barbakoa berotu, baina horrertarako etorri ziren Gkaoko beste refuerzoak, eta euren barbakoara, izituta zegoena, joan ginen gure pintxo morunoak egitera. Erositako janaria aprobetxatu behar zan…

Tripa erdi beteta zegoela, beste erdia alkoholez betetzen hasi ginen.

Por cierto. Goizeko momentu baten, neska batzuk, riojanak eurak, eta oso buenorrak, laguntza eske etorri ziren euren kanping denda zarratzen laguntzeko, badakizue kechua moderno honeik. Gero zarratu ostean, gure alboan jezarri ziren maletekaz, beste akampamento bat bilatzera joan zenaren albisteen zain. Gero hori etorri egin zen, eta harantza joan ziren neskak. Dana biaje baten eroateko, maletak y tal, Xabi eta Borja laguntzen joan ziren. Ez genituen gehiago ikusi orduak pasa ziren arte.

Edan eta edan, Siniestro Total hasi zen eta bastante gustetan jatan arren (aupa Koldo rally volido!) enintzen joan. Momentu batetik bestera Obrint pas hasi behar zan… eta edaten jarraitzea erabaki genuen: nik ikusita dekodalako, eta gurago nuelako edaten jarraitzea.

Yyyyyyyyyyy…
Sigo bebiendo, sigo fumando, drinki q drinki, drailo lairo lairo laaaaaaaa….

Arrastiko moenturen baten, ezin nuela bista ondo fijatu eta ezin nintzela zutunik artez egon konturatu nintzen. ‘Aaaaaaaaaarg, ahora se puede decir… que estoy borrrrrracho, uf‘. Baina kalimotxoz osatu nintzen. Kalimotxoz? Ez! Baten batek, Borjitak edo, cacike botila bat topatu zauen!! Bieeeeeeeen! Se supone amaituta zegoela. Benga ba, barrura!, eta kinitotik sobratu zen destornilladorea… Barrura bebai!! Benga! Segurament nire mozkorra honen ostean izan zen, eta ez arinau, baina bardin da, gauzak gogoratzen dodazen bezela kontetan dira.

18:00 aldera Todos Tus Muertos ikustera abiatu ginen Espiga eta ni. TTM argentinoak direlako, eta urte asko daroazelako jo barik, asko gustetan jatalako euren reggae puroena punk gogorrenarekin egiten duten nahastea, ez dodazelako inoz ikusi eta eztakidalako barriro ikusi ahalko dodazen inoz: Enauen kontzertu hori galduko ni por el forro!

Bidetik Jon Espigak esan zidan berak ezuela ikusi nahi, nahiago zuela bere anaiagana joan (festival osoan ezuen ikusi!). Hor banandu egin ginen eta kontzertua bakarrik ikustera joan nintzen. Eh! Ostilangoa izan zan! heldu nintzenean hor zegoen tipoa ‘eeeeeeeeeeh‘, eta publikoa ‘ooooooooooh‘ eta berriro, eta gero musikarekin ‘eeeeeeeeeeh, ooooooooooh, eeeeeeeeeeh, ooooooooooh, si no te gusta lo que digo ANDATE‘.

Abesti horrekin hasi eta dale aborigen diskoa erreapasatu zuten. Esan ozenki eta metak EHn argitaratu zutena, eta segurament horregatik hainbeste jo zutena, Diskorik onena da duda barik. Beste zeozer ere jo zuten, el camino real., gente que no, y tal y tal. Eta hor joan nintzen alai, Espigagaz geratu nintzen tokira.

Txoznetatik ibili ginen eta The Locos taldea entzun genuen atzetik, zeozer dantzatu ere bai. Entzungarria por lo menos, bada. 20:30etan macaco hasi zan. Kontzertu bastante guapoa ganera, topagunean ikusi nauenean igaz, oso animoso iruditu zitzaidan, gero diskoetan eta beste kontzertuetan (bilbon ere) oso apalankada zela iruditu zitzaidan. Apirilaren 29an Benicàssimen de putisima madre aritu ziren. Gu ordea urrun egon ginen, eta ez ginen ondo enterau kontzertuaz.

Y con la musica a otra parte! Ez baiatzu Soziedad Alkoholika gustetan ejatzu Rocka gustetan. Gaur egun dekogun rock bandarik handiena da, eta hori da nire eta beste askoren eritzia. Kontzertua, jartisimoa! Azken bi zuzeneko diskoak oso antzekoak direla kontutan aukinda, antzeko zeozer espero genuen danok. Ke ba! Erabat desberdina eta barria, geroago enterau garenez, holan jotzen hasiko dira, zeozer kanbietearren. Desberdin, eta tipikoenak faltan… Nos vimos!

Bien bitartean Milkel etorri zan, Espigan anaia (Espiga bera ere, klaro…) eta SAren amaiera ikusi genuen alkarregaz bai eta Afro Basque Fire Brigade. Ona izan zen kontzertu hau, baina nahiko ikusita dekodanez, Durangon BEC eta kukutzan, ez zan nire VReko kontzerturik onena izan. Ferminen kontzertuko abestirik onena, duda barik, ‘yallah, yallah, ramala’ izan zen, DAM palestinoak igon ziren gainera zeozer rapeatzera, eta ska zatiak… Aaaaaaah, agoa adurre dariola ixten nau…

Xabi agertu zan bapatean, neska bategaz, baina eztakit nor zan, lagun bat edo. Kontatu zigun riojanekaz rave bat montatu zutela, ortozik dantzan aritu zirela, eurekaz edan eta bazkaldu zutela, eta bera bategaz enrolla zala. Aupa Xabi, kanpeon!

Hamabietan Reincidentes ikusi genuen. Kontzertu batetik bestera ez zen asko itxaroten eta kontzertuak ez ziren labur egiten. Por cierto Reincidentesekoak burua rapauta atara zauen, zelako buruhandia dan, kabezon!! jejeje Kontzertu hau ya borroso dekot… En fin… Ojos de Brujo urten zan segituan. Nik talde honen bi abesti dakidaz (el ventilador, eta la rumba dub style) eta horrik ikusi gura nauzen, baina ez. Beste gauza bat, la Mari hori, zelan mozorrotzen dan, zenbat parafernalia daroazen! Q si la falda, q si los brazos, q
si la movida en la cabeza, la mantilla, zama lepokoz josita… Nik beroz hil behazala uste nuen!

Ordubeteko deskansoa eukin genuen hor. Zeozer jateko, patata horripilante batzuk, red bull bat, kanuto bi eta… Borja agertu zan! Bere oinak ikustekoak ziren. Sandaliatan joan zen Riojanrengana eta oin gugana kaltzetinekaz zetorren, lokatzez egindako kaltzetinak oinen eta sandalien gainetik… Dana dala, laster joan zan barriro ‘La excepcion’ atzetik entzuten zelako eta ez zuen hori galduko Borjak, ez!

Guk bi kontzerturen artean aukeratu behar izan genuen, Boikot ala Skalariak. Eta Boikot ikusten joan ginen, Xabi eta Espigak nahiago zutelako. Dena dela flojotxu xamar izan zen hau eta abestien artean Skalariak entzuten zenean, oso animoso imajinatzen nauzen hangoak… Borja bai joan zen Excepcion amaitu zenean eta kontzertu oso guapoa izan zela esan digu.

Gero, delinqüentes igon zan eszenariora. Rumba dantzagarri batzuk, ezagunenak ere, eta ‘pirata del estrecho’ abestian Langi eta bestea igon ziren, la excepcion, hauen kontzertuan delinkuenteak igon ziren bezela. Ordu triste baten kontzertu hau amaitu egin zen. Eta mani baten antzera, dan danok joan egin ginen aterantza, eta hemendik bakotza bere kanpinera. Festivala amaituta zegoen.

Gaba horretan ogera bakarrik joan ninzten Xabi goizeko hamarrak arte ez zelako ogeratu, eta ni hamabietarako banengoen altzatuta.

. . . : : : k i m o : : : . . .

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude

Tresna-barrara saltatu